11.10.08

'το δωμάτιο'



1.

Από παντού
πρέπει να φεύγω

Χώρος ελευθερίας
το μυστικό της συνάντησης

κοίταζα γύρω
κάτι άλλο φοβόμουν


2.

Γιά να φτιάξουν κάτι μαζί
πρέπει πρώτα να γνωριστούν
Γιά να γνωριστούν
πρέπει πρώτα να συναντ
ηθούν
(εκεί όπου μπορούν ν’ αποδράσουν
–κάτω απ’ το παράθυρο–
να ξαναχωρίσουν)

[ο γάμος πάλλει κάτω από τον θάνατο]

(Στα άβολα καθίσματα
–δεν αντικρίζονται–
αυτά που δε θέλω να γίνουν
Η μέση του σώματος
το κέντρο του σώματος

είναι ευαίσθητο
με την ακινησία
κουράζεται)

Να γράψουν ο ένας
Πρέπει
να υπάρχει ένας λόγος ή μιά αιτία (ή ένα αίνιγμα)
πάνω στον άλλον
τα δύο σώματα μέσα
να βρω αυτό που πρέπει να λυθεί

σε ένα τρίτο
οι δύο σκέψεις μέσα

στο ρεύμα του αέρα

(πόρτα – παράθυρο)


3.

Το φως γεννιέται
μέσα στο δωμάτιο

τόσο νερό όσο ένας πόνος


εκεί που
σταδιακή εγκατάλειψη
ερχόντουσαν να φάνε
αυτοί που έραβαν
εκεί που
ευχόντουσαν να φανεί
αυτό που έθαβαν

Μιά ηχηρή και μάταιη μονότονη γραμμή
δεν υπάρχει σώμα, είναι μαύρος
[κι εξακολουθεί
την κατεβάζουν]

Ζεύγος χαίρε – πάω να δω
τον ίσκιο που απόγινες

ζεύγος χαίρε – περιμένω
το φως που φέρνεις/φεύγεις

εγκλωβίστηκα
εκεί στο τζάμι
[λέω να την αφήσω]


4.

Αυτός πέθανε
μόνη της κατάφερε
σιωπή
επιθυμούσε
μια ανυπόφορη κίνηση
το βάρος ενός ολόκληρου άντρα

Ο καλικάντζαρος της λέει
ε γ ώ θα σου μάθω σχέδιο
παιδί
ε γ ώ θα σε μάθω να χορεύεις

Θα γίνεις ξανά η γυναίκα
αναρωτιόταν γυναίκα ήταν ίσως
που δεν θυμάσαι πώς έγινες
δεν θυμόταν από τι έπρεπε να σωθεί
ξανά το κορίτσι
που ντρεπόσουν να είσαι

εκθαμβωτική
Θα σε παντρευτώ
επιβεβαίωση
θα μου κάνεις παιδιά
θα τα ταΐζεις
Κάθε πρωί
γραμμές και γράμματα
δική της (μόνο)


5.

Ακόμα και στο σκότος
του Εσύ
–ενός απευθύνσιμου Εσύ–
συνεχίζει να υφίσταται
η δυνατότητα
να συναντήσει
κανείς τον εαυτό του

(Ανέκαθεν ανήκε
στις ελπίδες του ποιήματος
να μιλήσει
και για το
εντελώς Άλλο)

δεν μπορώ να καταλάβω τι έρχεται πρώτο και τι ακολουθεί
πώς προετοιμάζεται κανείς
να πεθάνει
αυτή η πορεία έχει αρχίσει

να μην έχω φωνή και αυτό που θέλω να
πω να μην υπάρχει


6.

Ώρες τώρα σκεφτόμουν να αρχίσω

Αυτός δεν είναι ο χώρος.
Πουθενά δεν είναι ο χώρος

Σε αυτόν τον ανάμεσα χώρο

(ανάμεσα σε δύο
στον αέρα και το νερό)

χώρο απελευθέρωσης
ελεύθερης αιώρησης

(ανάμεσα
στο σώμα και τη σκέψη
εσένα και το Άλλο
ανάμεσα στα δύο)

in statu nascendi
in statu moriendi
(παύση της ανάσας)

Να το θεμέλιο:
δίχως χώμα

Το ποίημα πατάει στον εαυτό του
ο άνθρωπος το ίδιο

πρέπει
(ζωή, να περνάς από μέσα)
να είναι ακόμα

Η γλώσσα γίνεται μορφή
παρόν

Το ποίημα μοναχικό και καθ’ οδόν
είναι ήδη μέσα
στο μυστικό της συνάντησης


7.

Η πέτρα γίνεται πούπουλο
όταν ο αέρας γίνει νερό

επιλέγω να μη διαλέξω



Γράφτηκε γιά την εγκατάσταση ΛΛΗΛ / ΛΗΡ / ΛΥΡ, μιά συνεργασία με την Μαρία Κόντη, στα πλαίσια του “blind date #12” (Βιομηχανικός Χώρος, Κειριαδών και Σφηττιών, Αθήνα, Δεκέμβριος 2006). Προέκυψε μετά από αλλεπάλληλες συναντήσεις και συζητήσεις με την Μ.Κ..

Οι φράσεις με πλάγια είναι από κείμενά της. Στο δικό μου κείμενο ενσωματώνονται επίσης, παραφρασμένες ή αυτούσιες, φράσεις των: Μ.Κόντη, Στεφάν Μαλλαρμέ [μτφρ. Π.Ι.], Ρόμπερτ Μούζιλ [μτφρ. Κ.Σχινά], Πάουλ Τσέλαν [μτφρ. Γ.Σαγκριώτη], Πέγκυ Φήλαν [μτφρ. Μ.Κ.].

Το κείμενο παρουσιάστηκε χειρόγραφο, γραμμένο σε δύο πτυσσόμενα επτασέλιδα. Το κείμενό μου σε λευκό χαρτί γραφής, και, από πάνω του, τα σπαράγματα φράσεων από παλαιότερα κείμενα της Μ.Κ. (που εδώ μεταγράφονται με πλάγια στοιχεία), γραμμένα σε ρυζόχαρτο.


[Οι δύο σελίδες με αρ. 4: αριστερά, το ρυζόχαρτο. Η σύνθεσή τους δίνει το τμήμα του κειμένου υπ' αρ. 4 πιό πάνω. Φαίνονται επίσης στο κέντρο της πιό κάτω φωτογραφίας.]

Τα σπαράγματα αυτά, προερχόμενα από χωρία της Μ.Κ. που είχα ήδη σημειώσει, τα ιχνογράφησα ακριβώς στην θέση όπου βρίσκονταν στο αρχικό σώμα τους. Συνεπώς, η θέση τους σε σχέση με το 'από κάτω' κείμενο πάνω στο οποίο 'προβάλλονταν' ήταν τυχαία.



Τα δύο επτασέλιδα ήσαν στερεωμένα στην μιά τους άκρη με ταινία, πάνω σε ένα μακρόστενο τραπέζι εργασίας που βρέθηκε στον χώρο, ώστε το ρυζόχαρτο να καλύπτει το χαρτί γραφής - μπορούσε ωστόσο κανείς και να το ανασηκώσει.
Μπροστά στο τραπέζι, δύο σκαμνάκια επέτρεπαν σε δύο επισκέπτες να κάθονται εμπρός στο κείμενο. Επίσης, μια στοίβα από μικρές ταινίες χαρτιού φέρουσες την ορθογώνια σφραγίδα του έργου, 'ΛΛΗΛ/ΛΗΡ/ΛΥΡ', ήταν στην διάθεση των επισκεπτών, οι οποίοι έγραφαν ό,τι επιθυμούσαν.



Καθώς κάθονταν, στο βάθος δεξιά έβλεπαν κρεμασμένο ένα έργο της Μ.Κ. [επιλεκτική ιχνογραφία με μπλε καρμπόν σε παλιό χαρτί από μεγεθυμένο αντίγραφο του πίνακα του Hans Holbein του Νεότερου, Προσωπογραφία άντρα 39 ετών],



ενώ στο βάθος μπροστά, τρία σχέδια με καφέ κιμωλία πάνω στον τοίχο, επίσης έργο της Μ.Κ., που φτιάξαμε μαζί εξ ημισείας, υπό τις οδηγίες της.




[φωτ.: Π.Ι.]

Δεν υπάρχουν σχόλια: