Ένας αλλόκoτος Ευαγγελισμός της Ελένης Θεοφυλάκτου -η ίδια τον λέει Save it for later- από την τρέχουσα ομαδική έκθεση, "Γάμμα Έψιλον Δέλτα", στην 'TinT' της Θεσσαλονίκης.
Ένα αόρατο Με ένα κοριτσάκι φόρεμα Καμιά φορά Γιά παιχνίδι Το φορώ ανάποδα Φόρεμα από ένα κοριτσάκι αόρατο Και μιά φορά Γιά παιχνίδι Με φόρεσε ανάποδα αυτό Και τυφλωθήκαμε Απ' τα βλέμματα Κι οι δυό
[από το βιβλίο της Δήμητρας Κατιώνη, Το παραμύθι από ψηλά, εκδ. Ροές, 2008 φωτ.: π.ι., viii.2009]
Παρακινημένος από την φήμη του –στην Πολωνία και όχι μόνο– έχω ξεφυλλίσει το Χειρόγραφο που βρέθηκε στη Σαραγόσσα, αλλά δεν έχω αποτολμήσει μέχρι σήμερα να μπω στον λαβύρινθό του. Η προβολή της ομώνυμης ταινίας, στις «Νύχτες Πρεμιέρας», ήταν συνεπώς πολλαπλώς ελκυστική. Η ίδια η ταινία, πέρα από κάποιους εξαιρετικούς ηθοποιούς, μου φάνηκε απλώς καλή. Αλλά οι μαίανδροι της αφήγησης – ένιωσα πως ο Γιάν Ποτότσκι σαν να πάτησε πάνω στην Οδύσσεια και τις 1001 Νύχτες, πριν γίνει ο ίδιος μήτρα γιά τον Μπόρχες, τον Καλβίνο, τον Κορτάσαρ, ή ακόμα και τον Φώουλς του Μάγου. Ξανά και ξανά, κάποιος έλκεται από τα φαντάσματα του έρωτα – ξυπνά υπό τον τρόμο του θανάτου. Κάθε φορά όμως και με μιά, μικρότερη ή μεγαλύτερη, παραλλαγή – μιά μετατόπιση πιό βαθιά στην φαντασία, ή πιό μέσα στην πραγματικότητα. Μέχρι τα όρια να σβηστούν.
Ο κύκλος κάθε ιστορίας γίνεται σπείρα – και οι σπείρες του βιβλίου συναντώνται και μπλέκονται, σαν ξεχωριστά ελατήρια του ίδιου μηχανισμού που, καθώς μπαίνουν τό ’να μέσα στ’ άλλο, αντί της ομοιόμορφης ταλάντωσης γιά την οποία είχαν σχεδιαστεί, δίνουν τώρα παλμούς ακατάστατους, απρόβλεπτους, ανεξήγητους.
Στη στάση στην Κηφισίας, το παιδί με την όψη ισχνού Ασσύριου. Τον έχω δει να επαιτεί μονότονα στην Πανεπιστημίου, στην Αλεξάνδρας, ξανά και ξανά – μπαίνει στο πρώτο τρόλλεϋ που έρχεται. Περιμένω το δικό μου, αλλά μετά από λίγες στάσεις τον ακούω: «Μήπως είχατε λίγα λεπτά να πάρω μιά τυρόπιτα; Πεινάω απ’ το πρωί» – τα σταθερά του λόγια, μα απόψε προσθέτει: «Και είμαι μόνος και δεν έχω πού να πάω και βρέχει όλη μέρα» με την ψιλή παιδιάστικη ακύμαντη φωνή του. Όμως ακούω πίσω μου και μιάν άλλη, την αληθινή φωνή ενός εικοσάχρονου: αυτός γυρεύει συνεχώς συγγνώμη, και ενδιαμέσως κάνει κομπλιμέντα σε δυό μεσόκοπες κυρίες που τον ξορκίζουν να τα κόψει τα ναρκωτικά επιτέλους, ν’ αλλάξει ζωή, είναι νέος ακόμα. Ο ισχνός μελαχροινός προχωρεί ευθεία, συνεχίζοντας να ζητά βοήθεια, προς το πίσω μέρος του τρόλλεϋ, όπου κάθομαι με την πλάτη στον οδηγό. Ο άλλος –που κι αυτός βοήθεια ζητά– αυτοσχεδιάζει τον δικό του τρόπο, ισορροπώντας γονατιστός μπροστά στις δυό γυναίκες.
Φεβρουάριος 2025 _ Εννέα ποιήματά μου, στο πρωτότυπο (κείμενο αλλά και ηχογράφηση με την φωνή του ποιητή) και σε μεταφράσεις σε διάφορες γλώσσες, στον ιστότοπο παγκόσμιας ποίησης Lyrik Line
Οκτώβριος 2022 _ Δύο ποιήματά του περιλαμβάνονται στην φινλανδική ανθολογία Ηλιακό ρολόι των Riikka Pulkkinen και Αθηνάς Ρώσσογλου και σε μτφρ. της πρώτης (εκδ. Enostone)
Σεπτέμβριος 2022 _ Δεύτερη, εμπλουτισμένη έκδοση του συλλογικού βιβλίου δοκιμίων Τι μας μαθαίνει η τέχνη (εκδ. ΦΡΜΚ), όπου συμμετέχει με το δοκίμιο "Η μεταφορά ως γνωριμία με τον κόσμο"
Οκτώβριος 2021 _ Κυκλοφορεί η β' έκδοση του 4ου ποιητικού βιβλίου του Ρινόκερως (εκδ. Καστανιώτη)
ο ξυλοκόπος
Ο Παναγιώτης Ιωαννίδης γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα, όπου και ζει. Τα ποιήματά του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη: Τοσωσίβιο (2008, β' έκδ.: 2009), Ακάλυπτος (2013), Πολωνία(2016), Ρινόκερως (2020, β' 2021), και έχουν επίσης μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, κροατικά, πολωνικά, σουηδικά, τουρκικά, και φινλανδικά.
Ποιήματα, δοκίμια, κριτικά σημειώματα, και μεταφράσεις του (ποιημάτων των S. Heaney, T. Gunn, R. Creeley, A. Motion, D. Harsent, M. Symmons Roberts, κ.ά.) δημοσιεύονται σε περιοδικά από το 1994. Παρουσιάστηκε στις εκδηλώσεις «16 Νέοι Έλληνες Ποιητές» της Θεατρικής Εταιρείας «Πράξη» (1997), και έλαβε το Β’ Βραβείο ποίησης στην «Πρώτη Συνάντηση Νέων Δημιουργών (Σχολή Βακαλό)» (1998).
Είναι υπεύθυνος για την ποίηση στο μηνιαίο περιοδικό «The books' journal», μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού ‘για την διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου’, «Φάρμακο», διοργανωτής και επιμελητής της σειράς μηνιαίων ποιητικών αναγνώσεων «Με τα λόγια (γίνεται)», και υπήρξε, τα έτη 2019-2021, επιμελητής του "Und.Poetry".