26.7.11

αντωνία γουναροπούλου-τουρίκη _ [δυό ποιήματα]



















ΥΠΟΔΟΧΗ


Ακούγονταν θρήνοι, λέγαμε "άκουσε, άκου
τραγούδια που ντύνουν τον ερχομό",
κι όταν ξεκρίναμε τη μακριά εκείνη
πομπή, είπαμε "το κακό θά 'ναι,
το εξορίζουν".


Μας καλωσόρισαν δίχως μιλιά
αφήνοντας μπρος μας
το μικρό ξύλινο σπίτι που μας ετοίμαζαν,
το ξύλινο μακρόστενο σπίτι
φερμένο τελεσίδικα πάνω στους ώμους.


*


ΤΟ ΠΕΥΚΟ ΚΑΙ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ


Πήραν το πεύκο
και μού 'δωσαν φοίνικα - 
μα δεν κουρνιάζουν στους φοίνικες
κοπάδι τα σπουργίτια,
δε στήνουνε δεντρόσπιτα γελώντας τα παιδιά
ούτε κρεμάνε κούνιες.


Εδώ δεν πρόσφερε ποτέ κανείς
ωραίο κι εύθραυστο κολιέ
από χλωρές πευκοβελόνες.




Αυτά τα δύο ποιήματα ξεχώρισα ιδιαιτέρως από το βιβλίο της Α.Γ.-Τ., Το άστρο του Βορρά (Πανδώρα, 2010), βιβλίο γεμάτο καλά πράματα, και την προσωπική φωνή που ακούγεται ευκρινέστατα πιό πάνω. Μιά φωνή που κάθε άλλο παρά φοβάται τον λυρισμό -ακόμα και την κατασυκοφαντημένη, καθότι, φευ, πολλάκις και από παλιά, αθλίως χρησιμοποιηθείσα, "μουσικότητα"- και ξέρει πώς να τον στηρίξει γερά.




[φωτ.: π.ι., ρίο, 2.vii.2011]

4 σχόλια:

Κώστας είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
παναγιώτης ιωαννίδης / panayotis ioannidis είπε...

λυπάμαι, κώστα [http://www.blogger.com/profile/05814569021515362181], αλλ' αυτός ο χώρος δεν φιλοξενεί αγενή -και μάλιστα προς τρίτους- σχόλια. συνεπώς, κατ' ανάγκην, το σχόλιό σας διεγράφη

simon είπε...

έξοχα , εξοχώτατε !

πι.εσ.
μας έλειψες , να κανονίσουμε δείπνο προσεχώς (σεπτεμβριο) .

αλεξανδρος

παναγιώτης ιωαννίδης / panayotis ioannidis είπε...

ευχαριστώ, και τι σύμπτωσις!
[ομοίως: ες αύριον, μην μπει ο σεπτέμβριος :-)]